Wojna domowa zwana secesyjną podzieliła młody naród amerykański. Spowodowała śmierć 11 tysięcy osób i przyniosła ludziom wiele cierpień. Rozbiła rodziny i zerwała więzy przyjaźni. Ojcowie, synowie i bracia walczyli po przeciwnych stronach. Wojna ta trwała 4 lata, od kwietnia 1861 do kwietnia 1865 r. Główną przyczyną wybuchu wojny stało się niewolnictwo. Stany Zjednoczone składały się z 33 stanów. W 18 stanach północnych wszyscy ludzie, zarówno biali, jak i czarni, byli przed 1S61 r. wolni, natomiast w 15 stanach południowych potomkowie niewolników sprowadzonych z Afryki stanowili własność wielkich plantatorów. Mieszkańcy Południa, uzależnieni w istocie xl pracy niewolników zatrudnionych na plantacjach, pragnęli rozszerzenia niewolnictwa na nowe terytoria na zachodzie. Z kolei mieszkańcy Północy, choć posiadali fabryki i farmy, nie zatrudniali niewolników, a wielu z nich uważało niewolnictwo wręcz za niegodziwość. W 1860 r. prezydentem Stanów Zjednoczonych został Abraham Lincoln. Południowcy uznali, że zagraża on ich stylowi życia, i w rezultacie siedem stanów południowych, z Karoliną Południową na czele, ogłosiło secesję, czyli wystąpienie z Unii, i utworzyło własne państwo pod nazwą konfederowane Stany Ameryki (stąd wojna secesyjna).