Imperium hiszpańskie u szczytu swej potęgi w XVI i XVII w. obejmowało połowę Ameryki Południowej, całą Amerykę Środkową, Karaiby oraz znaczną część Kalifornii, Teksasu, Florydy i innych obszarów Ameryki Północnej. Liczne wyspy na Pacyfiku nazwano na cześć króla Filipa II Filipinami. Imperium tym rządzono z Madrytu poprzez wicekrólów. Wielu konkwistadorów żeniło się z miejscowymi dziewczętami. Umacniał się podział klasowy. Ludzie pochodzenia czysto hiszpańskiego zagarniali większość bogactw i całą władzę. Mieszańcy mieli często małe gospodarstwa lub zajmowali się handlem. Najbiedniejsi byli rdzenni Amerykanie oraz afrykańscy niewolnicy. W XVI w. na Florydzie i w innych częściach południa współczesnych Stanów Zjednoczonych osiedlali się Hiszpanie. Francuzi umacniali się w Kanadzie i wzdłuż doliny Missisipi. Prawie sto lat później na wschodnim wybrzeżu zaczęli się osiedlać pierwsi angielscy śmiałkowie. Zakładali tam także własne niewielkie kolonie osadnicy holenderscy i szwedzcy.